Ήταν στημένο το Μουντιάλ του 2002; Οι διαιτητικές αποφάσεις που έκαναν Ιταλία και Ισπανία να μιλούν για σκάνδαλο
Είκοσι και πλέον χρόνια μετά, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 παραμένει ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα στην ιστορία, με τη Νότια Κορέα να φτάνει στα ημιτελικά και τις σκιές γύρω από τη διαιτησία να μην έχουν φύγει ποτέ
Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 έμεινε στην ιστορία για πολλές εικόνες που δύσκολα ξεχνιούνται. Το πέναλτι του Ντέιβιντ Μπέκαμ απέναντι στην Αργεντινή, η πορεία-έκπληξη της Σενεγάλης, οι επεμβάσεις του Όλιβερ Καν και φυσικά τα οκτώ γκολ του Ρονάλντο, που οδήγησαν τη Βραζιλία στην κορυφή του κόσμου. Για τους φιλάθλους της Ιταλίας και της Ισπανίας, όμως, το τουρνουά αυτό προκαλεί μέχρι σήμερα μια εντελώς διαφορετική ανάμνηση: ένα αίσθημα αδικίας που δεν έσβησε ποτέ.
σχετικά άρθρα
Η διοργάνωση του 2002 ήταν η πρώτη στην ιστορία που φιλοξενήθηκε από δύο χώρες, τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία. Η απόφαση είχε προκαλέσει αντιδράσεις ήδη πριν από τη σέντρα. Πολλοί θεωρούσαν ότι η κοινή διοργάνωση θα δημιουργούσε τεράστια οργανωτικά προβλήματα, ενώ υπήρχαν αμφιβολίες για τις υποδομές και των δύο χωρών. Παρ’ όλα αυτά, η FIFA προχώρησε με στόχο να ενισχύσει την παρουσία του ποδοσφαίρου στην ασιατική αγορά.
Η Νότια Κορέα, η οποία μέχρι τότε δεν είχε κερδίσει ούτε έναν αγώνα σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, μπήκε στο τουρνουά με μεγάλες φιλοδοξίες μετά την πρόσληψη του Ολλανδού προπονητή Γκους Χίντινκ. Οι Κορεάτες εντυπωσίασαν στη φάση των ομίλων, νικώντας την Πολωνία και την Πορτογαλία και αποσπώντας ισοπαλία από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρόκριση στους «16» θεωρήθηκε απολύτως δίκαιη και λίγοι αμφισβήτησαν όσα πέτυχε η ομάδα σε εκείνο το σημείο της διοργάνωσης.
Η Ιταλία, ο Τότι και οι αποφάσεις που εξόργισαν τη Ρώμη
Στη φάση των «16», η Νότια Κορέα βρέθηκε απέναντι σε μια πανίσχυρη Ιταλία. Το ρόστερ των «ατζούρι» περιλάμβανε ποδοσφαιριστές όπως οι Μπουφόν, Μαλντίνι, Καναβάρο, Νέστα, Τζαμπρότα, Τότι, Ντελ Πιέρο, Βιέρι και Ιντσάγκι, μια ομάδα που πολλοί θεωρούσαν ακόμη ισχυρότερη από εκείνη που κατέκτησε το Μουντιάλ του 2006.
Ο αγώνας εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο πολυσυζητημένους στην ιστορία της διοργάνωσης. Η Νότια Κορέα κέρδισε ένα πέναλτι που χαρακτηρίστηκε αμφιλεγόμενο, αν και ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν κατάφερε να το αποκρούσει. Παράλληλα, αρκετές φάσεις στις οποίες Ιταλοί παίκτες δέχθηκαν σκληρά μαρκαρίσματα δεν τιμωρήθηκαν, ενώ υπήρξαν περιστατικά που, κατά πολλούς, θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε αποβολές Κορεατών ποδοσφαιριστών.
Η πιο χαρακτηριστική στιγμή ήρθε με την αποβολή του Φραντσέσκο Τότι. Ο Ιταλός σταρ δέχθηκε δεύτερη κίτρινη κάρτα για θέατρο μέσα στην περιοχή. Η φάση δεν θεωρήθηκε πέναλτι, αλλά πολλοί υποστήριξαν ότι δεν επρόκειτο ούτε για προσπάθεια εξαπάτησης του διαιτητή. Ο Τότι είχε δεχθεί επαφή και η αποβολή του προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις.
Σαν να μην έφτανε αυτό, η Ιταλία είδε και γκολ του Νταμιάνo Τομάζι να ακυρώνεται ως οφσάιντ, σε μια απόφαση που συνεχίζει να προκαλεί συζητήσεις μέχρι σήμερα. Αντίθετα, τα δύο γκολ που πέτυχε η Νότια Κορέα κρίθηκαν κανονικά. Η ασιατική ομάδα προκρίθηκε και στην Ιταλία γεννήθηκε η πεποίθηση ότι κάτι δεν πήγε καθόλου σωστά.
Ακόμη και ο τότε πρόεδρος της FIFA, Σεπ Μπλάτερ, παραδέχθηκε αργότερα ότι η διαιτησία στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, αλλά και γενικότερα στη διοργάνωση, δεν βρέθηκε στο επιθυμητό επίπεδο.
Η Ισπανία και οι δύο ακυρωμένοι γκολ που τροφοδότησαν τις υποψίες
Αν οι Ιταλοί ένιωσαν αδικημένοι, οι Ισπανοί θεωρούν ότι βίωσαν κάτι ακόμη χειρότερο. Στα προημιτελικά, η Νότια Κορέα αντιμετώπισε την Ισπανία και η αναμέτρηση εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες στην ιστορία των Μουντιάλ.
Η Ισπανία είδε δύο γκολ να ακυρώνονται. Το πρώτο ακυρώθηκε για φάουλ που πολλοί δεν κατάφεραν ποτέ να εντοπίσουν στα ριπλέι. Το δεύτερο ήρθε όταν ο βοηθός έκρινε ότι η μπάλα είχε περάσει εκτός αγωνιστικού χώρου πριν από τη σέντρα που κατέληξε στα δίχτυα. Οι Ισπανοί υποστήριξαν ότι αμφότερα τα γκολ ήταν απολύτως κανονικά.
Το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση και στη συνέχεια στα πέναλτι, όπου η Νότια Κορέα εξασφάλισε μια ιστορική πρόκριση στα ημιτελικά. Για πολλούς παρατηρητές, οι αποφάσεις εκείνης της βραδιάς ήταν ακόμη πιο δύσκολο να εξηγηθούν από όσα είχαν συμβεί απέναντι στην Ιταλία.
Η πορεία της Νότιας Κορέας σταμάτησε τελικά στα ημιτελικά από τη Γερμανία, ενώ η ασιατική ομάδα ηττήθηκε και στον μικρό τελικό από την Τουρκία. Παρ’ όλα αυτά, η συζήτηση γύρω από τη διαιτησία δεν σταμάτησε ποτέ.
Στην καρδιά της υπόθεσης βρίσκεται ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο: επρόκειτο για μια ακραία περίπτωση ευνοϊκής αντιμετώπισης της διοργανώτριας χώρας ή για κάτι πιο σκοτεινό;
Όσοι υποστηρίζουν την πρώτη εκδοχή επισημαίνουν ότι οι διοργανώτριες χώρες ιστορικά απολαμβάνουν συχνά ευνοϊκές αποφάσεις και καλύτερες πορείες στα Μουντιάλ. Άλλοι, ωστόσο, θεωρούν ότι οι αποφάσεις του 2002 ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο.
Στη συζήτηση αυτή προστέθηκε και η μετέπειτα πορεία του διαιτητή Μπάιρον Μορένο, ο οποίος βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής μετά τον αγώνα Ιταλίας–Νότιας Κορέας. Λίγους μήνες αργότερα τιμωρήθηκε στην πατρίδα του για διαιτητικές αποφάσεις σε αγώνα πρωταθλήματος, ενώ το 2010 συνελήφθη στις Ηνωμένες Πολιτείες για υπόθεση διακίνησης ναρκωτικών και καταδικάστηκε σε φυλάκιση.
Αυτό βέβαια δεν αποτελεί απόδειξη για όσα συνέβησαν στο Μουντιάλ του 2002. Ωστόσο, συνέβαλε στο να παραμείνουν ζωντανές οι θεωρίες και οι υποψίες.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Νότια Κορέα του 2002 διέθετε μια ανταγωνιστική ομάδα που έπαιξε με πάθος και κατάφερε να ενώσει μια ολόκληρη χώρα. Την ίδια στιγμή, όμως, οι αγώνες απέναντι στην Ιταλία και την Ισπανία εξακολουθούν να θεωρούνται από πολλούς ως τα πιο αμφιλεγόμενα κεφάλαια εκείνης της διοργάνωσης.
Περισσότερο από δύο δεκαετίες αργότερα, το Μουντιάλ της Κορέας και της Ιαπωνίας παραμένει ένα τουρνουά που δεν συζητείται μόνο για τα γκολ και τους πρωταγωνιστές του, αλλά και για τις αποφάσεις που εξακολουθούν να διχάζουν τον ποδοσφαιρικό κόσμο.
