Το κλειστό δωμάτιο της Νέας Υόρκης όπου σώθηκαν οι μετοχές της Σίλικον Βάλεϊ
Πώς διευθετήθηκε εξωδικαστικά η μεγαλύτερη κλοπή αλγορίθμου στην ιστορία της τεχνολογίας
Αν αυτή η υπόθεση έφτανε στις δικαστικές αίθουσες, η πτώση των δεικτών στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης θα ήταν ιστορική. Δύο από τους μεγαλύτερους ομίλους που ελέγχουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις μηχανές αναζήτησης βρέθηκαν σε τροχιά ολοκληρωτικής σύγκρουσης, όταν η μία πλευρά ανακάλυψε ότι ένας πρώην κορυφαίος μηχανικός της είχε μεταφέρει τον βασικό αλγόριθμο προτάσεων περιεχομένου στον άμεσο ανταγωνιστή.
Οι πρώτες νομικές προειδοποιήσεις στάλθηκαν με άκρα μυστικότητα, καθώς η δημοσιοποίηση της κλοπής θα κλόνιζε την εμπιστοσύνη των χρηστών και των διαφημιστών, προκαλώντας ζημιές δισεκατομμυρίων. Αντί για τα δικαστήρια, οι δύο διευθύνοντες σύμβουλοι συμφώνησαν να συναντηθούν προσωπικά σε ένα ουδέτερο δικηγορικό γραφείο στο Μανχάταν. Μαζί τους είχαν μόνο τους πιο έμπιστους οικονομικούς συμβούλους, οι οποίοι ανέλυσαν τις συνέπειες ενός δημόσιου πολέμου.
Ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε ήταν ένα αριστούργημα εταιρικής διπλωματίας. Η εταιρεία που κατηγορήθηκε για την κλοπή δέχτηκε να καταβάλει ένα αστρονομικό ποσό ως «αμοιβή για τη χρήση άδειας τεχνολογίας», εντάσσοντας τον αλγόριθμο σε μια εικονική κοινή κοινοπραξία. Με αυτόν τον τρόπο, η μεταφορά των χρημάτων φάνηκε ως μια τυπική επιχειρηματική συνεργασία και όχι ως αποζημίωση για βιομηχανική κατασκοπεία. Οι μετοχές παρέμειναν σταθερές, το κοινό δεν έμαθε ποτέ πώς λειτουργούν οι πλατφόρμες που χρησιμοποιεί καθημερινά και το μυστικό θάφτηκε κάτω από τόνους νομικών εγγράφων με ρήτρες εμπιστευτικότητας που θα ζήλευαν και οι μυστικές υπηρεσίες.