Η εμπειρία του κινηματογράφου μπαίνει ξανά στο επίκεντρο της συζήτησης, αυτή τη φορά όχι λόγω του περιεχομένου, αλλά εξαιτίας όσων προηγούνται της ταινίας. Ο επικεφαλής της Sony Pictures, Tom Rothman (φωτό κάτω), προχώρησε σε δημόσια παρέμβαση ζητώντας από τους αιθουσάρχες να μειώσουν τον όγκο διαφημίσεων και trailers που προβάλλονται πριν την έναρξη των ταινιών.
Η τοποθέτηση έγινε στο πλαίσιο της CinemaCon, του μεγαλύτερου συνεδρίου της κινηματογραφικής βιομηχανίας, και έρχεται σε μια περίοδο όπου η εμπειρία του θεατή θεωρείται κρίσιμη για την επιβίωση των αιθουσών απέναντι στο streaming.
Η κόπωση των θεατών γίνεται πρόβλημα
Τα τελευταία χρόνια, ο χρόνος που μεσολαβεί από την προγραμματισμένη έναρξη μιας προβολής μέχρι την πραγματική έναρξη της ταινίας έχει αυξηθεί αισθητά. Σε πολλές περιπτώσεις, οι θεατές καλούνται να παρακολουθήσουν 15 έως και 25 λεπτά από trailers και διαφημίσεις.
Αυτό, σύμφωνα με τη θέση της Sony, δημιουργεί κόπωση και επηρεάζει αρνητικά τη συνολική εμπειρία. Το κοινό δεν πηγαίνει στον κινηματογράφο για να δει διαφημίσεις, αλλά για την ίδια την ταινία. Όταν η αναμονή παρατείνεται, αυξάνεται η δυσαρέσκεια και μειώνεται η πιθανότητα επαναλαμβανόμενης επίσκεψης.

Το ζήτημα όμως δεν είναι απλό. Για τους κινηματογράφους, οι διαφημίσεις αποτελούν σημαντική πηγή εσόδων. Σε μια περίοδο όπου τα εισιτήρια δεν έχουν επιστρέψει πλήρως στα προ πανδημίας επίπεδα, τα pre-show ads λειτουργούν ως κρίσιμος οικονομικός πυλώνας. Από την άλλη πλευρά, τα στούντιο, όπως η Sony, ενδιαφέρονται για την καλύτερη δυνατή παρουσίαση της ταινίας τους. Μια κουραστική ή “φορτωμένη” εισαγωγή μπορεί να μειώσει το engagement του θεατή και να επηρεάσει την απήχηση της ταινίας, ειδικά στα πρώτα λεπτά της προβολής.
Η εμπειρία ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα
Η παρέμβαση του Tom Rothman συνδέεται άμεσα με τη μεγαλύτερη πρόκληση των αιθουσών: τον ανταγωνισμό από το streaming. Σε πλατφόρμες όπως το Netflix ή το Disney+, ο χρήστης έχει άμεση πρόσβαση στο περιεχόμενο, χωρίς καθυστερήσεις ή διακοπές.
Αντίθετα, ο κινηματογράφος βασίζεται στην εμπειρία. Αν αυτή η εμπειρία επιβαρύνεται από υπερβολικό διαφημιστικό φορτίο, τότε χάνει ένα από τα βασικά του πλεονεκτήματα. Η συζήτηση, λοιπόν, δεν αφορά μόνο τη διάρκεια των trailers, αλλά το συνολικό positioning της κινηματογραφικής προβολής.
Αν η πίεση από τα στούντιο ενταθεί, είναι πιθανό να δούμε αλλαγές στον τρόπο που διαμορφώνεται το pre-show. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει λιγότερα trailers, πιο στοχευμένες διαφημίσεις ή ακόμη και διαφοροποίηση ανάλογα με την ταινία και το κοινό. Ωστόσο, μια τέτοια μετάβαση απαιτεί ισορροπία. Οι αίθουσες δεν μπορούν να χάσουν ένα σημαντικό κομμάτι εσόδων χωρίς να το αντικαταστήσουν, ενώ τα στούντιο δεν θέλουν να θυσιάσουν την εμπειρία του θεατή.
Μια συζήτηση που μόλις ανοίγει
Η παρέμβαση της Sony δεν σημαίνει άμεσες αλλαγές, αλλά ανοίγει μια συζήτηση που αφορά όλη τη βιομηχανία. Το ερώτημα είναι αν οι κινηματογράφοι θα προσαρμοστούν σε ένα πιο “καθαρό” μοντέλο προβολής ή αν θα συνεχίσουν να βασίζονται στο υπάρχον σύστημα εσόδων.
Σε κάθε περίπτωση, η ισορροπία ανάμεσα στην εμπορική βιωσιμότητα και την εμπειρία του θεατή φαίνεται να γίνεται το νέο πεδίο διαπραγμάτευσης. Και σε μια εποχή όπου το κοινό έχει περισσότερες επιλογές από ποτέ, ακόμα και τα λεπτά πριν από την ταινία αποκτούν μεγαλύτερη σημασία.

