Μέσα σε αυτή την 13ετία που απείχες, πως είδες την τηλεόραση εκτός τηλεόρασης;
Δεν είδαμε τηλεόραση αυτά τα χρόνια με την εξής έννοια. Είχαμε την έφοδο των πλατφορμών και ξεχάσαμε την τηλεόραση. Την αφήσαμε πίσω. Και αυτό φαίνεται καθώς ξεχνάμε εύκολα τις περισσότερες σειρές που παίζονται κάθε χρόνο. Από την άλλη, βέβαια, έχει βελτιωθεί πάρα πολύ η φωτογραφία στις σειρές με την ψηφιακής επανάσταση, οι λήψεις, τα σκηνικά είναι πολύ καλύτερα. Όμως, ξαφνικά, ο θεατής έχει κοντή μνήμη.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Η θέση η δική μου είναι πως ο κόσμος δεν θέλει να δει την πραγματικότητα. Ποιος νοιάζεται για την αλήθεια, την οποία κιόλας δεν τη λέει και κάποια σειρά. Οι παλαιότερες σειρές που κατηγορήθηκαν έφτιαχναν ένα παραμύθι. Τώρα, μέσα από τον απόλυτο ρεαλισμό, υπάρχει η αίσθηση του βαρετού.
Καταφύγαμε στον ρεαλισμό και “σκοτώσαμε” το ενδιαφέρον. Όλες οι σειρές που υπερπαίζαμε έχουν γίνει διαχρονικές. Γιατί ξέραμε να τραβάμε το σκοτεινό ενδιαφέρον του τηλεθεατή. Και τώρα παίζουμε απόλυτα ρεαλιστικά και περνάει αδιάφορο.