Ο δημοφιλής καλλιτέχνης Light παραχώρησε μια συνέντευξη στον Ανέστη Ευαγγελόπουλο για το AnesTea The Podcast powered by TA NEA, κατά την οποία προέβη σε μια βαθιά προσωπική αναδρομή. Μακριά από την καλλιτεχνική του περσόνα, ο Light αναφέρθηκε εκτενώς στα παιδικά του βιώματα, τη σχέση με τον πατέρα του και τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε η απουσία ενός σταθερού προτύπου στην ανάγκη του για αποδοχή και ένταξη σε ομάδες.
σχετικά άρθρα
Ο καλλιτέχνης μίλησε με ειλικρίνεια για τη στιγμή που αποφάσισε να ενηλικιωθεί συναισθηματικά, καθώς και για τη δέσμευση που έχει αναλάβει ως πατέρας, με στόχο να προσφέρει στον γιο του όλα όσα ο ίδιος στερήθηκε. Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Πάντα έψαχνα αυτό το πράγμα. Έψαχνα τον μεγαλύτερο αδερφό, την ομάδα των ανδρών», εξηγώντας ότι αυτή η αναζήτηση τον ακολούθησε για χρόνια, μέχρι τη συνειδητή απόφαση να καλύψει ο ίδιος αυτό το κενό. «Έφτασα 30 χρονών και είπα: φτάνει. Πρέπει εσύ να γίνεις ο “μπαμπάς” για τον εαυτό σου», πρόσθεσε.
Επιπλέον, ο Light τόνισε τη σημασία των ουσιαστικών σχέσεων, υπογραμμίζοντας ότι η πραγματική εξέλιξη προκύπτει μέσα από ανθρώπους που δεν διστάζουν να σε φέρουν αντιμέτωπο με τα λάθη σου. Ανέφερε ότι είναι απαραίτητο να υπάρχουν δίπλα σου άτομα που θα σε «κρατάνε υπόλογο» και δεν θα σου χαϊδεύουν τα αυτιά, καθώς «το να περιτριγυρίζεσαι από ανθρώπους που συμφωνούν σε όλα σε κρατάει στάσιμο – μπορεί και να σε κάνει χειρότερο».
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον θάνατο του πατέρα του. Ο Light αποκάλυψε ότι βρέθηκαν λίγες ημέρες πριν την απώλεια, χωρίς όμως να προλάβει να του εκφράσει όσα επιθυμούσε. «Ήμασταν μαζί την Πέμπτη και την Κυριακή πέθανε», είπε, περιγράφοντας τον αιφνίδιο χαρακτήρα του θανάτου. Η απώλεια αυτή έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη ένταση τώρα που ο ίδιος είναι πατέρας, καθώς τον βαραίνει συναισθηματικά το γεγονός ότι ο γιος του δεν θα γνωρίσει ποτέ τον παππού του.
Μέσα από αυτή την εμπειρία, ο Light έχει λάβει την απόφαση να είναι πλήρως παρών στη ζωή του παιδιού του. «Θέλω η σχέση μας να μην έχει κανένα διάλειμμα. Να είμαστε μαζί σε όλα», δήλωσε, εκφράζοντας τη βαθιά του επιθυμία να οικοδομήσει έναν δεσμό χωρίς κενά και απουσίες. Αυτή η εξομολόγηση αναδεικνύει μια διαφορετική, πιο προσωπική πλευρά του καλλιτέχνη, πέρα από τη μουσική του δράση, εστιάζοντας στις προσωπικές του διαδρομές και την ανάγκη για ουσιαστική σύνδεση.
