Η Αλίκη Βουγιουκλάκη παραμένει εθνική σταρ μετά 30 χρόνια
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη παραμένει εθνική σταρ μετά 30 χρόνια
Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Παρά την παρέλευση του χρόνου, η παρουσία της παραμένει αδιάλειπτη, τροφοδοτούμενη συνεχώς από τις επαναπροβολές των ταινιών της στην τηλεόραση. Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η ανταπόκριση μαθητών δημοτικού στην ταινία «Η Αλίκη στο Ναυτικό», οι οποίοι, παρά την ηλικία της ταινίας, ενθουσιάστηκαν. Η παρουσία της Βουγιουκλάκη εκτείνεται ακόμη και σε σύγχρονες πλατφόρμες όπως το TikTok, καταργώντας φραγμούς ετών και εποχών, γεγονός που αναδεικνύει τη διαχρονική της απήχηση.
σχετικά άρθρα
Ο χαρακτηρισμός της ως «εθνική σταρ» είναι ένα φαινόμενο που συνόδευσε την καριέρα της από τα πρώτα της βήματα. Είναι αξιοσημείωτο ότι, κατά την έναρξη της καριέρας της Βουγιουκλάκη, οι μηχανισμοί δημιουργίας μύθων και τα μέσα προώθησης ήταν περιορισμένα. Η επιτυχία της βασίστηκε στην οθόνη και το ένστικτο της ηθοποιού σε έναν τότε αχαρτογράφητο ελληνικό κινηματογραφικό χώρο. Αρχικά, μετά την προβολή της πρώτης της ταινίας, «Το Ποντικάκι» (1954), η Αλίκη Βουγιουκλάκη φέρεται να εξέφρασε δυσαρέσκεια για την εικόνα της.
Αντιμέτωπη με την επιλογή να αποχωρήσει ή να αναμορφώσει την εικόνα της, επέλεξε το δεύτερο. Έβαψε τα μαλλιά της ξανθά, μια επιλογή που στην τότε Ελλάδα ενδεχομένως συνδεόταν με μια διαφορετική κοινωνική αντίληψη. Μελέτησε σχολαστικά τους φωτισμούς για να βελτιώσει την εικόνα της στις κινηματογραφικές λήψεις. Πέντε χρόνια και επτά ταινίες αργότερα, ενσάρκωσε τη Λίζα Παπασταύρου στο «Ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο», σηματοδοτώντας την έναρξη της συνεργασίας της με τον Αλέκο Σακελλάριο. Αυτές οι επιλογές της κατέδειξαν την ικανότητά της να διαμορφώνει την εικόνα της στην Art Business.
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν ακολούθησε απλώς τις επιθυμίες του κοινού, αλλά καλλιέργησε και ικανοποίησε την ανάγκη για νέα είδωλα και πρότυπα. Η ικανότητά της να προβλέπει τις απαιτήσεις του κοινού είναι ένα θέμα συζήτησης, χωρίς σαφή απάντηση. Όπως είχε δηλώσει και η ίδια σε συνέντευξή της: «Δεν γίνεσαι Βουγιουκλάκη στο άψε – σβήσε. Αυτό θέλει δουλειά, να έχεις γεννηθεί με ένα ειδικό άστρο… Τρέχα γύρευε δηλαδή». Στην περίπτωσή της, αυτή η διαδρομή την οδήγησε να ταυτιστεί με μια χώρα που αναζητούσε την επούλωση των μεταπολεμικών της τραυμάτων. Η διαχρονική της επίδραση την καθιστά ένα σημαντικό κεφάλαιο στο Lifestyle της Ελλάδας.
Στην πρώτη περίοδο της καριέρας της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη ενσάρκωσε τη μεταπολεμική Ελλάδα: μια χώρα φτωχή, πληγωμένη, αλλά με βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Οι ρόλοι της συχνά απεικόνιζαν χαρακτήρες έντιμους, αλλά και πονηρούς, που με εφευρετικότητα πετύχαιναν τους στόχους τους, όπως η Κατερίνα Πιερή στη «Μοντέρνα Σταχτοπούτα». Η Βουγιουκλάκη ενσάρκωσε μια «καταφερτζού» και «καπάτσα» φιγούρα, η οποία από «κλωτσοσκούφι» αναδείχθηκε σε «πιο λαμπρό αστέρι», συμβολίζοντας έτσι τις προσδοκίες και την πορεία της ίδιας της Ελλάδας.
