Ο Δημήτρης Λάλος, πρωταγωνιστής της δραματικής σειράς του Mega «Μια νύχτα μόνο», μίλησε στα «Πρόσωπα» για τον απαιτητικό ρόλο του Οδυσσέα, έναν χαρακτήρα που καλείται να ισορροπήσει μεταξύ μιας θωρακισμένης ύπαρξης και της αναπάντεχης ευαλωτότητάς του.
σχετικά άρθρα
Στη σειρά, ο Δημήτρης Λάλος υποδύεται τον Οδυσσέα, έναν επιτυχημένο επιχειρηματία που έχει δομήσει τη ζωή του γύρω από άμυνες, φόβους και σιωπές. Η ισορροπία αυτή διαταράσσεται από την Αρετή, τη συνεργάτιδά του, η οποία εμφανίζεται σε μια στιγμή απελπισίας, οδηγώντας τους δύο χαρακτήρες να διεκδικήσουν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή και τον έρωτα, ίσως ασυνείδητα.
Ο ηθοποιός αποκάλυψε την προσέγγισή του στον ρόλο, δηλώνοντας ότι επιδιώκει την κατανόηση αντί της κρίσης, προκειμένου να αναδείξει τις εσωτερικές ρωγμές του χαρακτήρα. Ο Οδυσσέας, όπως τον περιγράφει, είναι ένας άνθρωπος που λειτουργεί μέσω του ελέγχου, φοβούμενος την εσωτερική του αταξία. Τονίζει πως τον ενδιαφέρει να βρει το σημείο όπου ο χαρακτήρας αρχίζει να ραγίζει, καθώς εκεί αποκαλύπτεται η αλήθεια του.
Σχετικά με τους ανθρώπους που έχουν πληγωθεί, ο Δημήτρης Λάλος εκτιμά ότι, αν και φοβούνται περισσότερο, όταν εμπιστεύονται, αγαπούν με μεγαλύτερη ένταση, καθώς η αγάπη για αυτούς αποτελεί συνειδητό ρίσκο. Επίσης, αναφερόμενος στα όρια της ηθικής, εξέφρασε την ελπίδα ότι ο άνθρωπος έχει ένα «μέχρι εδώ», αλλά παραδέχτηκε ότι η πίεση και ο φόβος μπορούν να οδηγήσουν σε επιλογές που ξεπερνούν τα φανταζόμενα όρια, δοκιμάζοντας τις αξίες.
Μιλώντας για την προσωπική του πορεία, ο ηθοποιός ανέφερε πως στη ζωή του υπήρξαν στιγμές που λειτούργησαν ως «μικρές στροφές», ιδιαίτερα η συνειδητή απόφαση να ακολουθήσει την υποκριτική.
Αναφορικά με τη συνεργασία του με τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου στη σειρά, τόνισε την καθοριστική σημασία της εμπιστοσύνης, η οποία επιτρέπει τη μεγαλύτερη ελευθερία στην υποκριτική. Περιέγραψε τη συνάδελφό του ως μια ηθοποιό που δουλεύει με ακρίβεια και ευαισθησία, ακούγοντας τον συμπαίκτη της.
Σχετικά με την πληθώρα δραμάτων στην ελληνική τηλεόραση, ο Δημήτρης Λάλος παραδέχτηκε τον κίνδυνο ομοιογένειας, αλλά επισήμανε και την προσπάθεια για πιο σύνθετους χαρακτήρες και ουσιαστικές ιστορίες, ανταποκρινόμενη σε ένα πιο απαιτητικό κοινό.
Δήλωσε ότι τον ενδιαφέρει η αντίδραση του κοινού, αλλά προσπαθεί να κρατά μια απόσταση για να υπηρετεί τον ρόλο του με ειλικρίνεια. Σύγκρινε την τηλεόραση με το θέατρο, αναφέροντας ότι ο γρήγορος ρυθμός της τηλεόρασης τον βγάζει συχνά από τη ζώνη άνεσης, καθιστώντας τον πιο ευέλικτο και ενισχύοντας το ένστικτό του.
Τέλος, εξήγησε ότι η τρέχουσα αποχή του από το θέατρο είναι μια συνειδητή επιλογή και περίοδος παρατήρησης, που αποσκοπεί σε μια επιστροφή με μεγαλύτερη ανάγκη και καθαρότητα. Πρόσθεσε δε ότι συμμετέχει και στην ταινία «Τελευταία κλήση», όπου ο ήρωάς του συνειδητοποιεί ένα παρασκήνιο. Ο ηθοποιός πιστεύει ότι στην πραγματική ζωή υπάρχουν πάντα περισσότερα επίπεδα πίσω από την επιφάνεια, και η τέχνη μπορεί να τα διερευνήσει βαθύτερα.
