Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά το Σάββατο του Λαζάρου, οκτώ ημέρες πριν από το Πάσχα, εορτάζοντας την Ανάσταση του Λαζάρου. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Λάζαρος ήταν φίλος του Ιησού. Όταν ασθένησε, οι αδελφές του ενημέρωσαν τον Χριστό στη Γαλιλαία. Ο Ιησούς, όπως αναφέρεται, καθυστέρησε σκόπιμα την επίσκεψή του έως ότου ο Λάζαρος απεβίωσε, οπότε και δήλωσε στους μαθητές του ότι θα τον «ξυπνήσει». Ο Ιησούς ζήτησε από τις αδελφές του να μεταβούν στον τάφο και έδωσε εντολή να αφαιρεθεί η ταφόπλακα. «Τότε ύψωσε τα μάτια του στον ουρανό, ευχαρίστησε τον Θεό και Πατέρα και με μεγάλη φωνή είπε: Λάζαρε, δεύρο έξω». Ο νεκρός Λάζαρος εξήλθε από τον τάφο, τυλιγμένος με σάβανα, ζητώντας να επιστρέψει στην οικία του.
σχετικά άρθρα
Στο πλαίσιο των εθίμων, από το Σάββατο του Λαζάρου έως και την Κυριακή του Θωμά, απαγορεύεται η τέλεση μνημόσυνου με κόλλυβα. Κατά την ημέρα αυτή, παρασκευάζονται τα «λαζαράκια» ή «λαζάρηδες» ή «λαζαρούδια», κουλουράκια ή ψωμάκια, ενίοτε γεμιστά με καρύδια, αμύγδαλα, σταφίδες και μέλι. Αυτά λαμβάνουν το σχήμα ανθρώπου με σταυρωμένα χέρια, συμβολίζοντας τον νεκρό Λάζαρο, ενώ στη θέση των ματιών τοποθετούνται δύο γαρίφαλα.
Παράλληλα, διατηρούνται σε ορισμένες περιοχές τα κάλαντα του Λαζάρου, τα οποία παραδοσιακά τραγουδούσαν κοπέλες γνωστές ως «Λαζαρίνες». Περιφερειακά έθιμα περιλαμβάνουν στην Κω την αναπαράσταση της Ανάστασης του Λαζάρου από ένα παιδί τυλιγμένο σε σεντόνι και στολισμένο με κίτρινα λουλούδια, με την αμοιβή της παρέας να αποτελείται από αυγά για τον δάσκαλο. Σε άλλες περιοχές, μια ρόκα, μια κούκλα ή ένας καλαμένιος σταυρός ντύνονταν με χτυπητά πολύχρωμα υφάσματα, κορδέλες και λουλούδια. Στην Κρήτη, κατασκευαζόταν ένας ξύλινος σταυρός που στολιζόταν με ορμαθούς λεμονανθών και αγριόχορτα με κόκκινα λουλούδια, τις αποκαλούμενες μαχαιρίτσες.
