Ράμφος: Ο «δημόσιος» αποχαιρετισμός ενός στοχαστή
σχετικά άρθρα
Το τελευταίο αντίο στον Στέλιο Ράμφο δόθηκε σήμερα, Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026, στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Χαλανδρίου, με πλήθος κόσμου να συρρέει για να αποχαιρετήσει τον μεγάλο Έλληνα συγγραφέα και στοχαστή. Η κηδεία του 87χρονου διανοούμενου τελέστηκε μάλιστα δημοσία δαπάνη, μετά από κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αλλά και Εσωτερικών.
Επώνυμοι και απλοί πολίτες έδωσαν το παρών, τιμώντας τη μνήμη του εκλιπόντος. Μεταξύ των στεφανιών, ξεχώρισαν εκείνα του Προέδρου της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, της Υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη, και της Υπουργού Εργασίας, Νίκη Κεραμέως. Μια κίνηση που υπογραμμίζει την αναγνώριση της τεράστιας πνευματικής του προσφοράς.
Ποιος ήταν όμως αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος που έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 10 Αυγούστου; Ο Στέλιος Ράμφος, γεννημένος το 1939 στην Αθήνα, αφιέρωσε τη ζωή του στη Φιλοσοφία και τη συγγραφή.
Οι σπουδές του τον οδήγησαν στο Παρίσι το 1965, όπου και δίδαξε Φιλοσοφία στο Université de Vincennes à Saint-Denis από το 1969 έως το 1974. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1975, φέρνοντας μαζί του ένα πλούσιο πνευματικό φορτίο.
Η παρουσία του στη δημόσια ζωή ήταν καθοριστική, μέσα από συνεντεύξεις, ομιλίες και άρθρα που προκάλεσαν συζητήσεις. Δίδαξε σε σημαντικά ιδρύματα όπως το Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και το Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη. Η βιβλιογραφία του, με έργα για τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Οιδίποδα Τύραννο και την ελληνορθόδοξη παράδοση, αποτελεί πνευματική κληρονομιά.
Ο αντίκτυπος του έργου του εκτείνεται από την Πολιτική σκέψη μέχρι τον Πολιτισμό και τη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας. Ένας λόγος που η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Ο Στέλιος Ράμφος δεν ήταν απλά ένας φιλόσοφος, αλλά ένας διαρκής συνομιλητής με την ελληνική ψυχή, ένας φάρος που φώτισε σκοτεινές πτυχές της συλλογικής μας συνείδησης. Το έργο του παραμένει επίκαιρο, προκαλώντας μας να σκεφτούμε, να αμφισβητήσουμε και να αναζητήσουμε την αλήθεια. Πώς θα επηρεάσει η απουσία του τον πνευματικό διάλογο της χώρας; Ο χρόνος θα δείξει, αλλά η κληρονομιά του είναι ήδη χαραγμένη.
