Πάρος: Διώξαμε την οικογένεια! Νέα τροπή στον πνιγμό 4χρονου
Τραγωδία στην Πάρο, αλλά και ένα μπαράζ σοκαριστικών αποκαλύψεων που ανατρέπουν τα δεδομένα. Ο ιδιοκτήτης του beach bar στην Πούντα, όπου έχασε τη ζωή του ένα 4χρονο παιδί, δήλωσε ότι είχε προσπαθήσει να διώξει την οικογένεια, καθώς είχαν αφήσει το παιδί ξανά μόνο του στο παρελθόν!
σχετικά άρθρα
Ο ιδιοκτήτης, μιλώντας στον ΑΝΤ1, ισχυρίστηκε ότι η επιχείρησή του λειτουργεί 27 χρόνια χωρίς ατυχήματα και διαθέτει ναυαγοσώστη (ο ίδιος, 68 ετών). «Όλα είναι νόμιμα. Κάθε μέρα μαλώναμε με γονείς που άφηναν τα παιδιά τους μόνα. Γινόμουν ο κακός», τόνισε.
Η αποκάλυψη που σοκάρει: «Είχε ξαναέρθει ο πατέρας πριν από έναν μήνα και με τον τρόπο μας προσπαθήσαμε να τον διώξουμε. Έλειπε περίπου μισή ώρα, τρία τέταρτα. Τα είχε αφήσει μόνα στις τουαλέτες. Πήγα και του είπα “έχεις δύο παιδάκια κάτω, τα έχεις αφήσει. Τι κάνεις;”.»
Από την άλλη, ο πατέρας του 4χρονου, μιλώντας στο Star, διέψευσε τα λεγόμενα του ιδιοκτήτη. Υποστήριξε ότι το beach bar δεν διέθετε ναυαγοσώστη ούτε φαρμακείο για πρώτες βοήθειες. Επέμενε ότι βρισκόταν κοντά στο παιδί όταν συνέβη το μοιραίο. «Αν ήταν κάποιος πάνω από την πισίνα, δε θα χα θρηνήσει το παιδί μου», δήλωσε συντετριμμένος.
Ο πατέρας περιέγραψε τις δραματικές στιγμές: «Πέφτει μέσα, το βγάζει το μωρό, με φωνάζει η κόρη μου. Τρέχω γρήγορα, του έκανα ΚΑΡΠΑ και του έδινα το φιλί της ζωής. Φωνάζαμε, κλαίγαμε, ουρλιάζαμε». Σημείωσε μάλιστα πως ο μπάρμαν του είπε ότι δεν μπόρεσε να κάνει κάτι. Ο πατέρας είναι αποφασισμένος να κινηθεί νομικά, ζητώντας την ποινική δίωξη του ιδιοκτήτη.
Ένας εργαζόμενος της επιχείρησης έδωσε τη δική του εκδοχή στο STAR, λέγοντας ότι οι γονείς έτρωγαν στο εστιατόριο και το παιδί απομακρύνθηκε από την προσοχή τους για 5-10 λεπτά, ενώ ο υπεύθυνος ήταν στο μηχανοστάσιο της πισίνας. Οι κάμερες, όπως είπε, δείχνουν ότι δεν ήταν στη θάλασσα και το παιδί ήταν στην πισίνα.
Αυτή η τραγωδία αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο τις κρίσιμες ευθύνες όλων – γονέων και επιχειρήσεων – για την ασφάλεια των παιδιών σε χώρους αναψυχής. Πόσα ακόμα περιστατικά πρέπει να συμβούν για να ληφθούν σοβαρά μέτρα και να γίνει η ασφάλεια προτεραιότητα;
