Μαζωνάκης: Το ακυκλοφόρητο τραγούδι που «πλήρωσε»
σχετικά άρθρα
Μια άγνωστη πτυχή της καριέρας του Γιώργου Μαζωνάκη έρχεται στο φως, καθώς ο στενός του συνεργάτης και στιχουργός, Πάνος Φαλάρας, αποκαλύπτει ένα ακυκλοφόρητο τραγούδι με τίτλο «Πλήρωσα». Ένα κομμάτι που ο αείμνηστος καλλιτέχνης δεν πρόλαβε να ερμηνεύσει ποτέ, λίγο πριν το τραγικό γεγονός που συγκλόνισε το πανελλήνιο.
Το τραγούδι, σε μουσική του Τάκη Μπουγά, φέρει στίχους που μιλούν για κάποιον που «πλήρωσε με τη ζωή του» για τις νύχτες, την αγάπη και τον έρωτα, μένοντας τελικά μόνος με την ψυχή του. Μια ανατριχιαστική σύμπτωση με την προσωπική ιστορία του Μαζωνάκη, που προσδίδει ακόμα μεγαλύτερο βάθος στην αποκάλυψη.
Ο Φαλάρας προσπάθησε να του παραδώσει το «Πλήρωσα» μέσω μιας φίλης που διαχειριζόταν το fan club του. Ωστόσο, ο Γιώργος βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη για συναυλίες και η επιστροφή του στην Αθήνα δεν ήρθε ποτέ, αφήνοντας το τραγούδι στη σκιά των όσων ακολούθησαν.
Η συνεργασία Φαλάρα – Μαζωνάκη ξεκίνησε το μακρινό 1994, όταν ο Νίκος Τερζής σύστησε τον νεαρό τότε τραγουδιστή στον στιχουργό. Είχαν ήδη τρία τραγούδια έτοιμα, τα οποία αρχικά απορρίφθηκαν ως «μη εμπορικά» από άλλη τραγουδίστρια της Sony.
Αυτά ήταν τα θρυλικά «Ανήκω σε μένα», «Τρεις το πρωί» και «Με τα μάτια να το λες». Ο Μαζωνάκης, με την ξεχωριστή βραχνάδα και το ιδιότυπο ηχόχρωμά του, κέρδισε αμέσως τις εντυπώσεις. Ο Φαλάρας θυμάται τον Γιώργο ως «ένα αυθεντικό, λαϊκό παιδί, έναν μάγκα» που δούλευε από τα 15 του, τραγουδώντας στην Πάτρα ενώ πήγαινε σχολείο άυπνος.
Η σχέση τους, εκτός από φιλική, ήταν και επαγγελματικά επιτυχημένη, με δίσκους όπως «Το παιδί της νύχτας» να περιλαμβάνουν μεγάλες επιτυχίες όπως τα «Ζηλεύω», «Εδώ» και «Φταίνε οι νύχτες». Ο Γιώργος ήταν ένας σύγχρονος καλλιτέχνης που δεν φοβόταν να εκτεθεί και να πειραματιστεί, κόντρα στις συμβουλές πολλών, ακόμη και του ίδιου του Φαλάρα, ο οποίος τον παρότρυνε να μείνει στο καθαρό λαϊκό.
Αυτές οι τολμηρές επιλογές συχνά προκαλούσαν συζητήσεις στην μουσική βιομηχανία, αλλά ο χρόνος απέδειξε ότι ο Μαζωνάκης ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Ήταν από τους ελάχιστους στο κύκλωμα που σεβόταν πραγματικά τους δημιουργούς, συνθέτες και στιχουργούς, ένα στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίζει στον απαιτητικό χώρο του θεάματος και της lifestyle.
Αφήνουμε τους στίχους του «Πλήρωσα» ως μια μελαγχολική υπενθύμιση του χαμένου ταλέντου και της αληθινής ψυχής ενός καλλιτέχνη που, ακόμα και μετά το τέλος, συνεχίζει να μας εκπλήσσει με τις ιστορίες που άφησε πίσω του. Μια σπαρακτική ποιητική κληρονομιά, που τώρα, περισσότερο από ποτέ, αποκτά ένα νέο, βαθύτερο νόημα.
«Τι παραμύθι να σου πω/ εγώ δεν ξέρω ν’ αγαπώ για ένα βράδυ ξεκαθαρίζω από την αρχή/ δεν θέλω μέσα στην ψυχή άλλο σκοτάδι Πλήρωσα όλα τα λάθη μου που μου χρέωσαν/ πλήρωσα για τις χαρές που μου ματαίωσαν πλήρωσα με την ζωή μου Πλήρωσα για όλα τα βράδια τ’ αξημέρωτα/ πλήρωσα για την αγάπη και τον έρωτα και έμεινα με την ψυχή μου Πλήρωσα με την ζωή μου»
