Μαζωνάκης: Η Νίκαια λύγισε στο μνημόσυνο – Δάκρυα και πόνος
Δάκρυα έτρεξαν σαν ποτάμι και ένα βουβό «Γιατί;» πλανήθηκε στον αέρα της Νίκαιας, καθώς πλήθος κόσμου, φίλοι, συνάδελφοι και η συντετριμμένη οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη, αποχαιρέτησαν για ακόμα μία φορά τον αγαπημένο καλλιτέχνη στο 40ήμερο μνημόσυνό του. Η συγκίνηση χτύπησε κόκκινο.
σχετικά άρθρα
Από νωρίς το πρωί της Κυριακής, 18 Οκτωβρίου 2026, ο Ιερός Ναός Αγίας Τριάδας στη Νίκαια γέμισε ασφυκτικά. Εκεί βρέθηκαν οι γονείς του, Κλειώ και Μανώλης, οι αδελφές του Μαρία και Βάσω, αλλά και εκατοντάδες θαυμαστές που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη του «δικού τους» Γιώργου.
Οι αστυνομικές δυνάμεις έστησαν ειδικό διάδρομο στον εξωτερικό χώρο, προσπαθώντας να διαχειριστούν τον τεράστιο συνωστισμό. Μόνο ο στενός οικογενειακός κύκλος κατάφερε να εισέλθει στο ναό, ενώ απέξω, άνθρωποι όλων των ηλικιών κρατούσαν λουλούδια και σημειώματα αγάπης, με τα μάτια τους βουρκωμένα.
«Σαράντα ημέρες τώρα κουβαλάμε έναν βαθύτατο πόνο στην ψυχή μας, έναν πόνο που δεν λέει να καταλαγιάσει. Η απώλειά του ήταν τόσο απροσδόκητη, που ακόμη δυσκολευόμαστε να συνειδητοποιήσουμε τι έχει συμβεί και να αποδεχτούμε ότι δεν βρίσκεται πια κοντά μας», δήλωσε χαρακτηριστικά θαυμάστρια στα μέσα, ζητώντας «δικαίωση» για την μνήμη του τραγουδιστή.
Η Νίκαια, η γειτονιά όπου ο Γιώργος Μαζωνάκης μεγάλωσε και άφησε ένα κομμάτι της ψυχής του, θρήνησε για το δικό της παιδί, τον άνθρωπο που έκανε τους πάντες να λένε «Πονάμε και πενθούμε». Η ιστορία του, γεμάτη φως και τραγούδι, διακόπηκε απότομα, αφήνοντας πίσω ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Μετά την ολοκλήρωση της επιμνημόσυνης δέησης, η πομπή κατευθύνθηκε στο Γ’ Νεκροταφείο. Εκεί, στο μνήμα του, τελέστηκε τρισάγιο, με τους δικούς του ανθρώπους να «πλημμυρίζουν» τον τάφο του με λευκά τριαντάφυλλα και σημειώματα, σαν μια τελευταία αγκαλιά.
Η απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη άφησε ένα τεράστιο κενό στην ελληνική Lifestyle σκηνή, αλλά και στις καρδιές χιλιάδων ανθρώπων. Η συγκίνηση αυτή, τέσσερις δεκάδες μέρες μετά, δείχνει πως η μνήμη του παραμένει ζωντανή και ανεξίτηλη. Όσο για το «γιατί», αυτό θα συνεχίσει να στοιχειώνει πολλούς.
