Η γιορτή του Αγίου Γεωργίου, μια από τις ξεχωριστές στο Ορθόδοξο Χριστιανικό εορτολόγιο, η ημερομηνία της οποίας μπορεί να μεταβάλλεται σε σχέση με το Πάσχα, φέτος αποκτά πανηγυρικό χαρακτήρα.
σχετικά άρθρα
Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό ημερολόγιο, η μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου υπολογίζεται με ειδικό τρόπο. Όταν το Πάσχα είναι αργά, η εορτή παραμένει σταθερή στις 23 Απριλίου. Αντίθετα, όταν το Πάσχα πέφτει νωρίς, η γιορτή μετατίθεται. Φέτος, με το Πάσχα να έχει οριστεί στις 12 Απριλίου, οι εορτάζοντες Γιώργοι και Γεωργίες θα τιμήσουν τον Άγιο κανονικά στις 23 Απριλίου 2026, ημέρα Πέμπτη.
Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της φετινής εορτής οφείλεται στο γεγονός ότι, όπως ανακοινώθηκε από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), το όνομα Γεώργιος καταγράφεται σταθερά ως το πιο δημοφιλές στις προτιμήσεις των Ελλήνων εδώ και πάνω από 80 χρόνια. Σχεδόν κάθε ελληνική οικογένεια έχει ένα μέλος με το όνομα Γιώργος ή Γεωργία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι εορτές που συμπίπτουν με τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή ή τη Μεγάλη Εβδομάδα, όπως η εορτή του Αγίου Γεωργίου, μετατίθενται την Κυριακή πριν από αυτές ή κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου, δηλαδή μετά την Κυριακή του Πάσχα. Η άποψη ότι ο Άγιος Γεώργιος τιμάται πάντοτε μετά το Πάσχα δεν ευσταθεί, καθώς τα εκκλησιαστικά τροπάρια του Αγίου περιλαμβάνουν αναστάσιμα λόγια που δεν ψάλλονται πριν από την Ανάσταση. Κάθε Κυριακή θεωρείται αναστάσιμη ημέρα από την Εκκλησία, ενώ η ακολουθία του Αγίου είχε γραφεί πριν από την αλλαγή του ημερολογίου, περίοδο κατά την οποία η εορτή έπεφτε πάντοτε μετά το Πάσχα.
**Ο Βίος του Αγίου Γεωργίου**
Η ορθόδοξη παράδοση τιμά τον Άγιο Γεώργιο τον Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρο, μία από τις περισσότερες από 50 μορφές με το όνομα Γεώργιος που περιλαμβάνει το εορτολόγιο. Έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, στα τέλη του 3ου και στις αρχές του 4ου αιώνα. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας και υπηρέτησε ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού.
Το 303 μ.Χ., κατά την έναρξη των διωγμών του Διοκλητιανού, ο Γεώργιος ομολόγησε ανοιχτά τη χριστιανική του πίστη. Η πράξη αυτή προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα, ο οποίος τον εκτιμούσε ιδιαίτερα. Παρά τις προσπάθειες του Διοκλητιανού να τον δελεάσει με πλούτη και τιμές για να απαρνηθεί την πίστη του, ο Γεώργιος αρνήθηκε και υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια.
Η παράδοση αναφέρει ότι τον λόγχισαν, τον έδεσαν σε τροχό με μαχαίρια, τον έριξαν σε λάκκο με βραστό ασβέστη και τον ανάγκασαν να βαδίσει με πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια. Ωστόσο, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ο Θεός τον διατήρησε θαυματουργά ζωντανό.
Τελικά, ο Γεώργιος μαρτύρησε με αποκεφαλισμό την Παρασκευή 23 Απριλίου του 303 μ.Χ. Σύμφωνα με τον υπολογισμό του χριστιανού ιστορικού και απολογητή Αγίου Ευσεβίου, η ημέρα αυτή συνέπεσε με την Παρασκευή της Διακαινησίμου του Πάσχα. Οι χριστιανοί περισυνέλεξαν το λείψανό του και το έθαψαν μαζί με αυτό της μητέρας του, η οποία μαρτύρησε την ίδια ή την επόμενη ημέρα. Ο πιστός υπηρέτης του, Πασικράτης, μετέφερε τα λείψανα στη Λύδδα της Παλαιστίνης, από όπου αργότερα οι Σταυροφόροι τα μετέφεραν στη Δύση.
