Του Κώστα Κατόπη
σχετικά άρθρα
Ελάχιστοι ήταν εκείνοι, πέραν των συναφών επαγγελμάτων και συγγενών που ασχολήθηκαν με τις εισαγωγές, τις διασωληνώσεις και τους ανθρώπους που έφυγαν από κοντά μας τουλάχιστον τις 2-3 μέρες που κράτησε η κακοκαιρία και τα παρατράγουδα που έφερε. Μόνο οι μασκοφορεμένοι συμπολίτες στον δρόμο έμοιαζαν να θυμίζουν την ύπαρξή της, κάτι που ωστόσο έχει γίνει συνήθεια στο μάτι…
Για δύο μέρες έπαψαν να μας απασχολούν η αντιμετώπιση του κορωνοϊού, τα μέτρα προστασίας, οι κλινικές, οι ΜΕΘ, οι ανακοινώσεις των κυβερνώντων, οι αριθμοί…
Ένα διάλειμμα που μπορεί να μην ήταν ανώδυνο για χιλιάδες συμπολίτες μας που ταλαιπωρήθηκαν στους δρόμους ή στα σπίτια τους με συνεχείς διακοπές ρεύματος, ήταν ωστόσο αρκετό για να σπάσει την καθημερινή, γεμάτη covid, ρουτίνα μας.
Η παύση αρνητικών συνειρμών σε συνδυασμό με το χιόνι που έπεφτε αδιάκοπα και το πάλλευκο τοπίο που άφησε, γαλήνεψε ψυχές, χαλάρωσε πνεύμα και όραση. Ένας ιστορικός χιονιάς έθαψε την πανδημία και τις μαύρες εξελίξεις που την αφορούν και που κράτησε τόσο όσο χρειάστηκε για να στρέψουμε την επίμονη προσοχή μας στη λευκή εισβολή που κάλυψε έστω και λίγα 24ωρα τη συνηθισμένη και βαριά καθημερινότητα.
Φωτ. Κώστας Κατόπης
