Το Politico εξηγεί πως το Κίεβο μετατρέπει την Κριμαία σε βάρος
Σύμφωνα με ανάλυση του Politico, η Κριμαία εξελίσσεται σε κρίσιμο σημείο για τις στρατιωτικές και διπλωματικές επιδιώξεις της Ρωσίας και του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Η χερσόνησος, η οποία αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως εφαλτήριο της Μόσχας για την ενίσχυση των δυνάμεών της από τον νότο, μετατρέπεται πλέον σε «βαρίδι», καθώς οι ουκρανικές δυνάμεις φαίνεται να έχουν αποκτήσει τον έλεγχο του εναέριου χώρου της.

Το Politico επισημαίνει ότι η Ουκρανία πλήττει αποτελεσματικά από αέρος τις ρωσικές εφοδιαστικές αλυσίδες, επιτυγχάνοντας την απομόνωση της Κριμαίας και την αποδυνάμωση των ρωσικών δυνάμεων στον νότο. Η στρατηγική αυτή έχει ουσιαστικά αποκόψει τη χερσόνησο από τον υπόλοιπο μηχανισμό ρωσικής υποστήριξης.
Δώδεκα χρόνια μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, η Μόσχα είχε επιδιώξει να παρουσιάσει την περιοχή ως απρόσβλητη, λόγω της στρατιωτικοποίησης και της οικονομικής ενσωμάτωσης. Σήμερα, ωστόσο, οι 2,5 εκατομμύρια κάτοικοι της χερσονήσου αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες, όπως διακοπές ρεύματος και νερού, ελλείψεις αγαθών και καυσίμων, καθώς τα ουκρανικά drones πλήττουν ενεργειακές υποδομές και στρατιωτικούς στόχους. Επιπλέον, οι συγκοινωνίες έχουν παραλύσει, το σήμα κινητής τηλεφωνίας έχει χαθεί και ο τουρισμός έχει καταρρεύσει.
Κατάσταση έκτακτης ανάγκης και απομόνωση
Οι τοπικές αρχές κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης στα τέλη Ιουνίου, ενώ η έξοδος από την Κριμαία έχει καταστεί σχεδόν αδύνατη. Οι επιθέσεις των ουκρανικών drones έχουν προκαλέσει καταστροφές σε γέφυρες και έχουν διακόψει τις χερσαίες συνδέσεις. Τα περισσότερα δρομολόγια τρένων έχουν ανασταλεί και χιλιάδες οχήματα σχηματίζουν ουρές στη γέφυρα του Kerch, την οποία το Κίεβο χαρακτηρίζει παράνομη.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία ξεκίνησε με την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, μετατρέποντας τη χερσόνησο σε σύμβολο της ρωσικής ισχύος. Παρά τις κυρώσεις που επέβαλαν τα Ηνωμένα Έθνη και οι δυτικές χώρες, η διεθνής κοινότητα σε μεγάλο βαθμό αποδέχτηκε την κατάσταση ως τετελεσμένο γεγονός.
Αλλαγή ισορροπιών και στρατηγική πίεση
Η Ρωσία είχε μετατρέψει την Κριμαία σε στρατιωτική βάση κρίσιμη για την εισβολή του 2022, χρησιμοποιώντας την ως ορμητήριο για τις επιχειρήσεις στο νότιο μέτωπο. Ωστόχαν, το πλεονέκτημα της Ουκρανίας στα drones έχει πλέον διακόψει τις ρωσικές γραμμές ανεφοδιασμού, ασκώντας πίεση στη Μόσχα να ανακατανείμει δυνάμεις.
«Θέλουμε να καταστρέψουμε τη ρωσική στρατιωτική παρουσία στην Κριμαία και νομίζω ότι θα το κάνουμε», δήλωσε ο Andriy Zagorodnyuk, πρόεδρος του ουκρανικού think tank Centre for Defence Strategies και πρώην Υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, σε συνέντευξή του στο Politico.
Η σημασία της Κριμαίας για τον Πούτιν
Η εξασθένηση της ρωσικής κυριαρχίας στην Κριμαία περιορίζει τις επιχειρήσεις της Μόσχας στη Μαύρη Θάλασσα. Η χερσόνησος έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, καθώς η προσάρτησή της ενίσχυσε τη δημοτικότητά του στο εσωτερικό. Η απώλειά της, ωστόσο, θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα στη φήμη του και πιθανή εστία δυσαρέσκειας.
Ορισμένοι εταίροι της Ουκρανίας, μεταξύ των οποίων ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, είχαν αφήσει να εννοηθεί ότι η παραχώρηση της Κριμαίας θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος συμφωνίας ειρήνης. Ωστόσο, η διατήρησή της αποδεικνύεται ολοένα πιο δαπανηρή για τη Μόσχα.
Κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις
Στην Κριμαία εξακολουθούν να ζουν χιλιάδες Ουκρανοί πολίτες, ανάμεσά τους και οι Τάταροι της χερσονήσου, οι οποίοι καταγγέλλουν διακρίσεις εις βάρος τους. «Η Κριμαία είναι Ουκρανία και θα την πάρουμε πίσω με όλα τα μέσα», δήλωσε ο Illya Pavlenko, πρώην αναπληρωτής επικεφαλής της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών της Ουκρανίας, υπογραμμίζοντας τη σημασία της στρατιωτικής πίεσης για την επίτευξη διπλωματικών λύσεων.
Επιθέσεις και οικονομικό βάρος
Σύμφωνα με το Politico, η Ουκρανία έχει καταστήσει την Κριμαία εξαιρετικά δαπανηρή για τη Ρωσία, ενώ οι συνεχιζόμενες επιθέσεις έχουν αναγκάσει μεγάλο μέρος του ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας να αποχωρήσει από τα λιμάνια της χερσονήσου. Μόνο τον Ιούλιο, οι ουκρανικές δυνάμεις έπληξαν δεκάδες ρωσικά σκάφη στη Θάλασσα του Αζόφ.
Μετά την κήρυξη έκτακτης ανάγκης, η Μόσχα υποχρεούται να επιδοτεί τη διαβίωση 2,5 εκατομμυρίων πολιτών, ενώ ο κίνδυνος νέων βομβαρδισμών καθιστά κάθε επένδυση στην περιοχή ασύμφορη. Η κατοχή της Κριμαίας παραμένει το κύριο εμπόδιο για την άρση των δυτικών κυρώσεων, διατηρώντας τη ρωσική οικονομία σε απομόνωση.
Παρά τις δυσκολίες, το Κρεμλίνο φαίνεται διατεθειμένο να συνεχίσει να καταβάλλει ένα δυσβάσταχτο τίμημα για να διατηρήσει τον έλεγχο της χερσονήσου, με την Κριμαία να παραμένει στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης Ρωσίας και Ουκρανίας.

