Το μεγαλύτερο ρίσκο του αμερικανικού στρατού στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης ενδέχεται να μην αφορά τα αυτόνομα οπλικά συστήματα, αλλά το κατά πόσο λογισμικό από τη Silicon Valley μπορεί να αντιμετωπίσει τις πιο επίπονες, μονότονες και συχνά εξαντλητικές διοικητικές εργασίες του Στρατού Ξηράς.
σχετικά άρθρα
Όχι τόσο μη επανδρωμένα αεροσκάφη, όσο καθήκοντα «πίσω από τα φώτα», όπως η στρατολόγηση, η συντήρηση εξοπλισμού και οι ατελείωτες απογραφές υλικού. Μέσα από έναν συνδυασμό νέων εργαλείων, επανασχεδιασμένων ροών εργασίας και ενοποίησης δεδομένων, στελέχη της εφοδιαστικής αλυσίδας και ειδικοί δεδομένων πειραματίζονται με στόχο να εκσυγχρονίσουν τον τρόπο λειτουργίας του μεγαλύτερου κλάδου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Πρόκειται για μια τιτάνια προσπάθεια, η οποία –σύμφωνα με την ηγεσία– μπορεί να περιορίσει τις χειροκίνητες διαδικασίες που ταλαιπωρούν τους στρατιώτες εδώ και δεκαετίες.
«Η τεχνητή νοημοσύνη είναι κάπως η κορυφή του παγόβουνου και κάτω από την επιφάνεια υπάρχει όλο το υπόλοιπο που κάνει τον Στρατό να λειτουργεί», δήλωσε στο Business Insider ο David Markowitz, επικεφαλής δεδομένων και αναλύσεων του αμερικανικού στρατού, αναφερόμενος στη δαπανηρή, πολυεπίπεδη μεταρρυθμιστική προσπάθεια.
Παραμένει ασαφές ποια από τα πειράματα θα αποδώσουν τελικά σε ολόκληρο το σώμα. Ωστόσο, βελτιώσεις ενδέχεται να έρθουν ακόμη και σε τομείς που βασίζονται έντονα στον ανθρώπινο παράγοντα. «Κανείς δεν ξέρει καλύτερα πώς πρέπει να αλλάξει μια διαδικασία από εκείνους που τη ζουν καθημερινά», σημείωσε ο Markowitz.
Στρατολόγηση: από τις πιο εξαντλητικές αποστολές
Το Business Insider επισκέφθηκε τα γραφεία στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια, όπου ανά τακτά διαστήματα δεκάδες στρατιώτες συνεργάζονται με πολιτικούς μηχανικούς για να δοκιμάσουν και να βελτιώσουν ένα νέο σύστημα διαχείρισης σχέσεων με υποψηφίους, βασισμένο σε πλατφόρμα της Salesforce. Αν τεθεί σε πλήρη εφαρμογή, το σύστημα θα μπορούσε να απλοποιήσει δραστικά το έργο των στρατολόγων, μια αποστολή που εντός του Στρατού θεωρείται από τις πιο εξουθενωτικές και επιρρεπείς σε επαγγελματική εξουθένωση.
Σήμερα, οι στρατολόγοι εξακολουθούν να καταχωρίζουν χειροκίνητα τα στοιχεία κάθε υποψήφιου σε κάθε επαφή, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα χωρίς τη φιλική διεπαφή που οι περισσότεροι πολίτες θεωρούν δεδομένη στα κινητά τους. Επιπλέον, οι απαλλαγές που απαιτούνται για θέματα φυσικής κατάστασης, βαθμολογίες εξετάσεων ή νομικά ζητήματα προσθέτουν ακόμη ένα επίπεδο γραφειοκρατίας, το οποίο ο Στρατός εκτιμά ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να απλοποιήσει.
Πριν από έναν χρόνο, ο Στρατός εξέτασε πόσος «άχαρος κόπος» συνοδεύει την κατάταξη ενός νέου, όπως ανέφερε ο Alex Miller, επικεφαλής τεχνολογίας. «Διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν χιλιάδες επιμέρους στοιχεία που πρέπει να κατατεθούν και τα περισσότερα είναι επαναλαμβανόμενα», είπε, προσθέτοντας ότι ακόμη και απλές εργασίες, όπως η χειρόγραφη αντιγραφή ονομάτων και διευθύνσεων, αθροιστικά καταναλώνουν πολύτιμες ώρες.
Μια μικρή ομάδα στρατολόγων στη Μεσοδυτική Αμερική δοκιμάζει ήδη πρώιμες εκδόσεις του λογισμικού, στέλνοντας ανατροφοδότηση στους προγραμματιστές σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Σύμφωνα με τον Miller, στη μονάδα δοκιμών τα διοικητικά έντυπα μειώθηκαν από εκατοντάδες σε λιγότερα από δέκα.
Ταχύτερη συντήρηση εξοπλισμού
Αλλαγές ενδέχεται να φανούν νωρίτερα για τα στελέχη που κρατούν τον στρατιωτικό εξοπλισμό σε λειτουργία. Ο αμερικανικός στρατός βρίσκεται «στο κατώφλι» της δυνατότητας να επιτρέπει στους στρατιώτες να αναζητούν δεδομένα συντήρησης και ετοιμότητας σε ολόκληρη τη δύναμη με απλές ερωτήσεις, σύμφωνα με τον Richard Martin, διευθυντή εφοδιαστικής αλυσίδας στο Army Materiel Command.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να μειώσει δραστικά τον χρόνο που απαιτείται για την απάντηση κρίσιμων ερωτημάτων της στρατιωτικής ηγεσίας. «Πόσα οχήματα αυτού του στόλου πρέπει να αναβαθμίσω τα επόμενα τρία χρόνια για να βελτιώσω την υλική ετοιμότητα κατά 15%;» ανέφερε ως παράδειγμα ο Martin, εξηγώντας ότι σύντομα οι ηγέτες θα μπορούν να πληκτρολογούν τέτοιες ερωτήσεις και να λαμβάνουν τεκμηριωμένες απαντήσεις που θα τροφοδοτούν άμεσα τον σχεδιασμό, τον προϋπολογισμό και τις αποφάσεις ανακατασκευής.
Αναφερόμενος σε βαριά και δαπανηρά συστήματα, όπως τα τεθωρακισμένα M2 Bradley, σημείωσε: «Φανταστείτε να μπορώ να κοιτάξω όλο τον στόλο και να πληκτρολογήσω: “Ποια ταξιαρχία θα ωφεληθεί περισσότερο από 30 αναβαθμισμένα Bradley;”».
Σήμερα, όπως εξήγησε ο Miller, είναι σχεδόν αδύνατο να φιλτραριστούν τα δεδομένα ώστε να παραμείνουν μόνο όσα είναι πραγματικά χρήσιμα. Τα περισσότερα στοιχεία logistics διαχειρίζονται αποκλειστικά μέσω υπολογιστικών φύλλων, απομονωμένα σε επιμέρους μονάδες. Το νέο σύστημα θα μπορούσε επίσης να επισημαίνει τα πιο προβληματικά κομμάτια εξοπλισμού, όπως άρματα μάχης που απορροφούν εκατομμύρια δολάρια σε επισκευές.
«Αυτή είναι η δύναμη αυτού που χτίζουμε», είπε ο Martin, προσθέτοντας πάντως: «Δεν έχουμε φτάσει ακόμη εκεί. Τώρα βρισκόμαστε στο σημείο που μπορούμε να αρχίσουμε να κάνουμε αυτές τις ερωτήσεις».
Απογραφές χωρίς χαρτιά
Στο χαμηλότερο επίπεδο της εφοδιαστικής αλυσίδας, η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να γλιτώσει ώρες από τις πιο βαρετές εργασίες: τις απογραφές εξοπλισμού, με οπτικό έλεγχο σειριακών αριθμών σε όπλα, ασυρμάτους, γεννήτριες και οχήματα.
Ενώ ο ιδιωτικός τομέας έχει περάσει εδώ και χρόνια στις ηλεκτρονικές απογραφές, ο στρατός σε μεγάλο βαθμό συνεχίζει με χαρτί. Η διαδικασία απαιτεί ημέρες επιθεωρήσεων, συχνά σε δυσπρόσιτα σημεία, σε μηνιαία ή τριμηνιαία βάση. Τα λάθη μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες για τους χαμηλόβαθμους στρατιώτες που χειρίζονται το υλικό.
«Φανταστείτε να μη χρειάζεται να ελέγχετε κυριολεκτικά κάθε σειριακό αριθμό σε κάθε όπλο, αλλά να ανοίγετε μια πόρτα, να κάνετε μια σάρωση RFID και να γνωρίζετε ότι κάθε όπλο βρίσκεται στη σωστή θέση», είπε ο Martin.
Αξιωματούχοι του Στρατού αναγνωρίζουν ότι καμία από αυτές τις προσπάθειες δεν είναι εγγυημένο ότι θα πετύχει σε όλη τη δύναμη. Ορισμένα αντικείμενα είναι τόσο μικρά που η χρήση γραμμωτού κώδικα παραμένει δύσκολη, ενώ αλλού η ποιότητα των δεδομένων είναι άνιση και η υιοθέτηση νέων εργαλείων συχνά αργή. Παράλληλα, ορισμένα κρίσιμα και παρωχημένα συστήματα, όπως αυτά μισθοδοσίας και συμβάσεων, δεν μπορούν εύκολα να εκσυγχρονιστούν.
«Βρισκόμαστε συνεχώς σε μια λεπτή ισορροπία για το ποιος είναι ο σωστός συνδυασμός και πώς λαμβάνουμε ανατροφοδότηση», είπε ο Markowitz, συνοψίζοντας: «Είμαστε σε ένα στάδιο εξέλιξης».
