Γαλλία στις φλόγες: Η Λυών μιλά! «Ελπίδα στους δρόμους»
σχετικά άρθρα
Η Γαλλία βράζει! Χιλιάδες πολίτες μετατρέπουν καθημερινά τους δρόμους των μεγάλων αστικών κέντρων σε πεδία μάχης, διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο. Η οργή ξεχειλίζει, οι συγκρούσεις με την αστυνομία είναι σφοδρές και οι συλλήψεις πέφτουν βροχή σε όλη τη χώρα. Εν μέσω αυτού του εκρηκτικού κλίματος, ο Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε διάγγελμα, προσπαθώντας να κατευνάσει τα πνεύματα.
Η Camille, μια κάτοικος της Λυών, μιλάει αποκλειστικά στο iaxia.gr, μεταφέροντας τον παλμό από την καρδιά της γαλλικής επαρχίας. «Ο λαός της Γαλλίας βγήκε στους δρόμους γιατί διαφωνεί με τις πολιτικές επιλογές των τελευταίων ετών», τονίζει.
Οι δημόσιες υπηρεσίες καταρρέουν, ενώ οι περικοπές σε υγεία, παιδεία και συντάξεις είναι συνεχείς. Οι τιμές εκτοξεύονται παντού, από τα τρόφιμα μέχρι τη βενζίνη – χαρακτηριστικά, από 1,5€ το λίτρο το 2018, σήμερα ξεπερνά τα 2,3€! «Όλες οι “θυσίες” πέφτουν στις πλάτες των οικονομικά ευάλωτων, ενώ οι πλούσιοι γίνονται ακόμα πλουσιότεροι», εξηγεί η Camille.
Η κυβέρνηση δείχνει να φοβάται. «Πιστεύω ότι τώρα φοβούνται περισσότερο κι από την εποχή των “κίτρινων γιλέκων”», σχολιάζει η Camille. «Είμαστε πολύ περισσότεροι στους δρόμους τώρα».
Από το διάγγελμα του Μακρόν, λίγοι περιμένουν κάτι ουσιαστικό. «Πιθανότατα θέλει να ηρεμήσει το κίνημα, ίσως πάρει μία-δύο αποφάσεις προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά αυτό δεν φτάνει», αναφέρει. «Δεν άλλαξε ούτε όταν ψηφίσαμε μετά τη διάλυση της Βουλής, γιατί να αλλάξει τώρα;»
Η καταστολή είναι ανελέητη. Ακόμα και ανήλικοι μαθητές που διαδήλωναν ειρηνικά, αντιμετώπισαν δακρυγόνα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις, σαν επικίνδυνοι εγκληματίες. Γονείς βγήκαν να στηρίξουν τα παιδιά τους, αλλά η γενικευμένη κούραση είναι εμφανής. «Ο λαός έχει κουραστεί να παλεύει για όλα», λέει η Camille.
Ενώ οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι, τα δικαιώματα ανεργίας περικόπτονται και οι άστεγοι αυξάνονται, κολοσσοί όπως η TotalEnergies εκτοξεύουν τα κέρδη τους. Αυτή η ανισότητα είναι το καύσιμο της οργής.
Τα ΜΜΕ, από την πλευρά τους, δείχνουν μόνο βανδαλισμούς, παραβλέποντας τις υλικές ζημιές στους πολίτες από την αστυνομία και την ουσία των αιτημάτων. Αγνοούν, επίσης, τα τεράστια ποσά που δαπανώνται για αστυνομία και στρατό, αντί για παιδεία και υγεία. Αυτό το «αφήγημα» δεν πείθει πια κανέναν.
Όταν ρωτήσαμε πώς νιώθουν που διαδηλώνουν ταυτόχρονα με άλλες χώρες της Ευρώπης, η απάντηση της Camille ήταν ξεκάθαρη: «Όσο περισσότεροι είμαστε, τόσο περισσότερο μπορούμε να ακουστούμε. Τα προβλήματα είναι κοινά. Ζητάμε κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη. Όταν βρισκόμαστε στους δρόμους τόσοι λαοί της Ευρώπης, είναι ελπίδα!»
Αυτή η ελπίδα, που γεννιέται στους δρόμους της Λυών και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, δείχνει ότι οι πολίτες δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να σιωπήσουν μπροστά στις οικονομικές και κοινωνικές αδικίες. Μένει να δούμε αν οι κυβερνήσεις θα ακούσουν, ή αν το κύμα της οργής θα μετατραπεί σε κάτι ακόμα μεγαλύτερο.
