Αιγυπτιακή αποστολή του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιολογίας ανακάλυψε έναν αρχαίο ναό αφιερωμένο στον θεό Μπλόζιους στην αρχαιολογική πόλη Μπλόζιουμ, στην περιοχή του Βόρειου Σινά. Η ανασκαφή, που πραγματοποιήθηκε στον λόφο Αλ Φάρμα, ολοκληρώθηκε έπειτα από έξι χρόνια συστηματικής έρευνας.
σχετικά άρθρα
Σύμφωνα με το Συμβούλιο, τα ευρήματα συνιστούν τα απομεινάρια ενός μοναδικού θρησκευτικού οικοδομήματος, αφιερωμένου στη λατρεία του τοπικού θεού Blozius. Η ανακάλυψη κρίνεται κομβικής σημασίας για την κατανόηση της ιστορίας και του ρόλου της πόλης στον αρχαίο κόσμο.
Ο υπουργός Τουρισμού και Αρχαιολογικού, κ. Σαρίφ Φάθι, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την ανακάλυψη, υπογραμμίζοντας τη στρατηγική και αρχαιολογική σημασία της περιοχής του Βόρειου Σινά. Τόνισε ότι η ανασκαφή αναδεικνύει τον πλούτο των τοποθεσιών που εξακολουθούν να κρύβουν μυστικά, επιβεβαιώνοντας παράλληλα τη δέσμευση του Υπουργείου να συνεχίσει το έργο ανασκαφής και επιστημονικής μελέτης.
Ο Δρ. Hisham Lithi, Γενικός Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιολογικής Αρχαιολογίας, χαρακτήρισε την ανακάλυψη ως ιδιαίτερα σημαντική. Εξήγησε ότι αυτή αποδεικνύει τη θέση που κατείχε η πόλη Μπλόζιουμ και τον καθοριστικό ρόλο της στη διάδοση θρησκευτικών και πολιτιστικών ιδεών στον αρχαίο κόσμο. Πρόσθεσε ότι τα υπολείμματα του ναού αποκαλύπτουν ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σχέδιο, το οποίο συνδυάζει αιγυπτιακές παραδόσεις με ελληνικά και ρωμαϊκά στοιχεία, αποτελώντας χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτισμικής αλληλεπίδρασης.
Ο κ. Mohamed Abdel-Badii, επικεφαλής του Αιγυπτιακού Αρχαιολογικού Τομέα του Ανώτατου Συμβουλίου, περιέγραψε τα ερείπια του ναού, τα οποία περιλαμβάνουν μια τεράστια κυκλική λεκάνη διαμέτρου 35 μέτρων. Αυτή ήταν συνδεδεμένη με τον κλάδο του Νείλου Πελουσίου και γεμάτη με νερό από τον «Πράσινο Νείλο». Θεωρείται ότι είχε συμβολική σύνδεση με τον θεό Blues, του οποίου το όνομα προέρχεται από την ελληνική λέξη «μπλε» ή «πηλός». Η λεκάνη περιβάλλεται από ένα σύστημα καναλιών αποστράγγισης και μια τετράγωνη βάση, πιθανότατα για την ανάρτηση μεγάλου αγάλματος. Τα αρχαιολογικά στρώματα μαρτυρούν συνεχή χρήση του χώρου από τον 2ο αιώνα π.Χ. έως τον 6ο αιώνα μ.Χ., με περιορισμένες αρχιτεκτονικές αλλαγές.
Ο Δρ. Hisham Hussein, επικεφαλής του Κεντρικού Τμήματος Ναυτιλιακών Μνημείων και Σινά και επόπτης της αποστολής, ανέφερε ότι η αρχική ανακάλυψη του κτιρίου έγινε το 2019. Τότε, είχε εντοπιστεί μόλις το 25% μιας κυκλικής κατασκευής από κόκκινο τούβλο, η οποία αρχικά θεωρήθηκε ότι ανήκε στο κτίριο της Γερουσίας της πόλης. Με τη συνέχιση των ανασκαφών αποκαλύφθηκε πλήρως το οικοδόμημα, το οποίο αποδείχθηκε τεράστιο και περίπλοκο, με κυκλική αυλή διαμέτρου περίπου 35 μέτρων, περιτριγυρισμένη από δεξαμενές και κανάλια νερού. Το κτίριο διέθετε πολλαπλές εισόδους από ανατολή, νότο και δύση, ενώ η βόρεια πλευρά είχε υποστεί εκτεταμένες φθορές.
Ύστερα από επιστημονικές συζητήσεις με ειδικούς, συμπεριλαμβανομένου του καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, John Yves Carre Marateray, το κτίριο επανερμηνεύτηκε. Οι έρεψεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται για πολιτικό συμβούλιο, αλλά για εγκατάσταση ιερού νερού, συνδεδεμένη με θρησκευτικές τελετές.
