Επιστήμονες ανακοίνωσαν την ανακάλυψη ενός μοναδικά διατηρημένου προϊστορικού ιλυώδους αποτυπώματος, το οποίο ενδέχεται να αποτελεί τα αρχαιότερα ανθρώπινα ίχνη που έχουν βρεθεί ποτέ στην Αραβική Χερσόνησο. Πρόκειται για επτά αποτυπώματα, ηλικίας περίπου 115.000 ετών, τα οποία εντοπίστηκαν ανάμεσα σε εκατοντάδες ίχνη προϊστορικών ζώων.
σχετικά άρθρα
Η ανακάλυψη έγινε σε μια αρχαία λίμνη στη βόρεια Σαουδική Αραβία, βαθιά μέσα στην έρημο Νεφούντ, σε μια τοποθεσία που στα αραβικά ονομάζεται «το ίχνος». Αρχαιολόγοι εντόπισαν τον χώρο το 2017. Η διάβρωση αποκάλυψε ένα στρώμα λάσπης, φέρνοντας στο φως τα αποτυπώματα σε μια περιοχή που, πριν από περισσότερα από 100.000 χρόνια, φαίνεται να αποτελούσε σημείο έντονης δραστηριότητας.
Οι ερευνητές επισημαίνουν την εξαιρετική διατήρηση των ιχνών. Πειραματικές μελέτες σε σύγχρονα ανθρώπινα αποτυπώματα σε λασπώδεις επιφάνειες έχουν δείξει ότι οι λεπτομέρειες χάνονται μέσα σε δύο ημέρες και τα ίχνη γίνονται αγνώριστα μέσα σε τέσσερις. Αυτό υποδηλώνει ότι τα αποτυπώματα στο Αλάθαρ διατηρήθηκαν υπό εξαιρετικά σπάνιες συνθήκες, επιτρέποντας τον ακριβή χρονικό προσδιορισμό τους.
Με βάση αρχαιολογικά δεδομένα για τη διάδοση του Homo sapiens στην περιοχή μεταξύ 130.000 και 80.000 ετών πριν, και λαμβάνοντας υπόψη την απουσία του Homo neanderthalensis από τη Λεβαντίνη εκείνη την περίοδο, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα επτά ανθρώπινα ίχνη ανήκουν σε Homo sapiens. Το μέγεθος των αποτυπωμάτων είναι επίσης συμβατό με αυτό των πρώιμων σύγχρονων ανθρώπων.
Η λίμνη του Αλάθαρ εκτιμάται ότι αποτελούσε μέρος ενός προϊστορικού «διαδρόμου» γλυκού νερού, ο οποίος προσέλκυε ζώα και ανθρώπους κατά τις μετακινήσεις τους λόγω εποχικών ή κλιματικών αλλαγών. Στην περιοχή δεν ανευρέθηκαν ενδείξεις μόνιμης ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως εργαλεία ή κομμένα οστά ζώων, γεγονός που υποδεικνύει προσωρινή μόνο διέλευση. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η παρουσία αυτή συνδεόταν πιθανότατα με την ανάγκη για πόσιμο νερό κατά τη διάρκεια μιας ξηρής περιόδου της τελευταίας μεσοπαγετώδους εποχής.
Τα αποτυπώματα των Homo sapiens ενδέχεται να ανήκουν στους τελευταίους ταξιδιώτες που διέσχισαν ένα εύκρατο τοπίο, λίγο πριν από την έναρξη μιας νέας εποχής παγετώνων. Η διατήρησή τους αποδίδεται στο ότι δεν υπήρξε περαιτέρω διέλευση από την περιοχή πριν καλυφθούν από νέο στρώμα ιζήματος.
