Αφγανιστάν: 5 χρόνια κόλασης για τις γυναίκες, η κρίση βαθαίνει
σχετικά άρθρα
Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που οι Ταλιμπάν ξαναπήραν την εξουσία στην Καμπούλ, και το Αφγανιστάν παραμένει μια ζωντανή κόλαση, ειδικά για τις γυναίκες. Η χώρα βυθίζεται σε μια από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις παγκοσμίως, με τα ανθρώπινα δικαιώματα να γίνονται καπνός.
Η ανθρωπιστική βοήθεια, ζωτικής σημασίας για το 45% του πληθυσμού, έχει συρρικνωθεί κατά 70% από το 2022. Ακόμα και οι ΗΠΑ, κάποτε ο μεγαλύτερος δωρητής, δεν βρίσκονται πλέον στην πεντάδα. Αυτό χτυπάει πρώτα τις γυναίκες και τα κορίτσια, που ήδη υποφέρουν από τις σκληρές επιθέσεις των Ταλιμπάν στα δικαιώματά τους.
Το καθεστώς επιβάλλει ένα «φυλετικό απαρτχάιντ». Νομικές προστασίες εξαφανίζονται, η αυτοδιάθεση των γυναικών περιορίζεται δραματικά. Η UNESCO εκτιμά ότι 2,4 εκατομμύρια κορίτσια δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση. Ένας ολόκληρος στρατός νεαρών γυναικών μεγαλώνει χωρίς σχολείο.
Οι γυναίκες απαγορεύεται να εργάζονται, πρέπει να καλύπτουν το πρόσωπό τους, και δεν ταξιδεύουν χωρίς άντρα. Η UN Women αναφέρει πως οι μισές Αφγανές βγαίνουν από το σπίτι μόνο μία ή δύο φορές τον μήνα. Η απομόνωση τους οδηγεί σε ψυχική κατάρρευση: 7 στις 10 περιγράφουν την ψυχική τους υγεία ως «κακή» ή «πολύ κακή».
«Για να το πω πολύ ωμά, είναι κόλαση εάν είσαι γυναίκα στο Αφγανιστάν», δήλωσε ο Τζον Σόπκο, πρώην Ειδικός Γενικός Επιθεωρητής για την Ανασυγκρότηση του Αφγανιστάν. Ο ίδιος κατηγορεί την κυβέρνηση Τραμπ για τον τερματισμό προγραμμάτων βοήθειας 1,7 δισ. δολαρίων. Ακόμα και η Μαχμπούμπα Σεράτζ, μια από τις λίγες ακτιβίστριες που έμειναν στην Καμπούλ, σκέφτεται να φύγει: «Δεν μπόρεσα να βοηθήσω καμία Αφγανή γυναίκα που με χρειαζόταν. Κανείς δεν μου το επιτρέπει».
Οι Ταλιμπάν νομιμοποιούν τη βία. Ένα διάταγμα του Μαρτίου επιτρέπει στους άνδρες να χτυπούν τις συζύγους τους (αρκεί να μην προκαλούν μόνιμα τραύματα!). Ένα άλλο καταργεί το όριο ηλικίας γάμου των 16 ετών, ωθώντας τους παιδικούς γάμους στα ύψη. Αυτή η Πολιτική καταστρέφει ζωές.
Και τα παιδιά πληρώνουν το τίμημα. Ένα στα δέκα υποφέρει από οξύ υποσιτισμό, λέει η Save the Children. Η UNICEF προβλέπει ότι 11 εκατομμύρια παιδιά θα χρειαστούν βοήθεια φέτος, αλλά σχεδόν 600 υγειονομικές εγκαταστάσεις έκλεισαν λόγω περικοπών.
Η οικονομία του Αφγανιστάν αιμορραγεί. Η απαγόρευση της καλλιέργειας παπαρούνας το 2022 μείωσε την παραγωγή οπίου κατά 95%, αλλά άφησε τους αγρότες χωρίς εισόδημα, οδηγώντας σε αύξηση των συνθετικών ναρκωτικών. Πριν το 2021, η ξένη βοήθεια κάλυπτε το 75% των δημόσιων δαπανών, τώρα έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Δισεκατομμύρια της κεντρικής τράπεζας παραμένουν δεσμευμένα.
Οι σχέσεις με τη Δύση είναι παγωμένες, με την εκπαίδευση των κοριτσιών να αποτελεί κόκκινη γραμμή. Ωστόσο, η Ρωσία αναγνώρισε τους Ταλιμπάν πέρυσι, ενώ η Κίνα ενισχύει τις επενδύσεις της σε πετρέλαιο, χαλκό και λίθιο. Ένα περίπλοκο διεθνές παιχνίδι διαμορφώνεται, ενώ η Διεθνή κοινότητα παρακολουθεί.
Η πείνα, οι ασθένειες, και η νομιμοποιημένη βία είναι η νέα κανονικότητα για εκατομμύρια Αφγανούς. Το Αφγανιστάν, ξεχασμένο από πολλούς, αντιμετωπίζει ένα μέλλον σκοτεινό, με τις γυναίκες να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της καταπίεσης. Πόσο ακόμα μπορεί να αντέξει η ανθρώπινη αξιοπρέπεια;
