17.000 παιδιά μεγαλώνουν «στη σκιά» των βελγικών φυλακών

17.000 παιδιά μεγαλώνουν «στη σκιά» των βελγικών φυλακών
17.000 παιδιά στο Βέλγιο παραμένουν στατιστικά αόρατα – η απουσία καταγραφής τους στερεί κάθε δυνατότητα ουσιαστικής βοήθειας.

Η έλλειψη επίσημης καταγραφής αφήνει χιλιάδες ανήλικους χωρίς πρόσβαση σε υποστήριξη, σύμφωνα με την Επίτροπο Δικαιωμάτων του Παιδιού.

Στο Βέλγιο, περίπου 17.000 παιδιά μεγαλώνουν με γονείς πίσω από τα κάγκελα. Ο αριθμός αυτός δημοσιοποιήθηκε την Τρίτη από το Βελγικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Από αυτά, σχεδόν 9.000 ζουν στη Φλάνδρα, τη βόρεια ολλανδόφωνη περιοχή της χώρας. Παρά το μέγεθος του φαινομένου, τα παιδιά αυτά παραμένουν «αόρατα» για τις αρχές. Βασική αιτία είναι η πλήρης απουσία συστηματικής καταγραφής τους.

σχετικά άρθρα

Ένα κενό που κοστίζει

Η Επίτροπος Δικαιωμάτων του Παιδιού επισημαίνει πως η έλλειψη δεδομένων μπλοκάρει κάθε αποτελεσματική πολιτική. Χωρίς αριθμούς, δεν υπάρχει σχεδιασμός. Χωρίς σχεδιασμό, τα παιδιά χάνουν την πρόσβαση σε υπηρεσίες στήριξης. Η ίδια ζητά μια συντονισμένη προσέγγιση που θα βάζει πρώτο το παιδί.

Ψυχικές και κοινωνικές επιπτώσεις

Έρευνα του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών δείχνει πως η φυλάκιση γονέα πλήττει την ανάπτυξη, την ευημερία και τα δικαιώματα των ανηλίκων. Τα παιδιά βιώνουν απώλεια, θλίψη, ντροπή, θυμό, φόβο και σύγχυση. Στο σχολείο αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Η κοινωνική τους ζωή περιορίζεται. Η οικονομική πίεση στην οικογένεια χειροτερεύει ακόμα περισσότερο τις συνθήκες διαβίωσης.

Η ίδια μελέτη τονίζει πάντως πως η έγκαιρη υποστήριξη και η σωστή καθοδήγηση μπορούν να μειώσουν σημαντικά αυτές τις επιπτώσεις.

Πληροφόρηση που καθυστερεί ή λείπει

Πολλές φορές, το παιδί δεν ενημερώνεται ποτέ σωστά για τη φυλάκιση του γονιού του. Οι πληροφορίες είτε είναι ελλιπείς, είτε φτάνουν με μεγάλη καθυστέρηση, είτε απουσιάζουν εντελώς. Αυτή η αβεβαιότητα εντείνει το ψυχικό βάρος.

Οι επισκέψεις στη φυλακή

Οι συνθήκες κατά τις επισκέψεις διαφέρουν ριζικά από φυλακή σε φυλακή. Κάποιες διαθέτουν εποπτευόμενα, φιλικά περιβάλλοντα για παιδιά. Άλλες παραμένουν αυστηρά επίσημες και ακατάλληλες. Ένας χώρος χωρίς παιχνίδι, χωρίς χρώμα, χωρίς οικειότητα, γίνεται ένα ακόμα τραύμα.