Μία Ferrari για… δημόσιο δρόμο με V6 κινητήρα δεν είναι ό,τι πιο συνηθισμένο, καθως τα V8 και τα V12 μοτέρ έχουν την κυριαρχία. Mετά την Dino του 1968 πέρασαν πολλά χρόνια για να τοποθετήσει η Ferrari V6 μοτέρ σε επιβατικό και όχι αγωνιστικό αυτοκίνητο. Την παράδοση έσπασε η σειρά 296 με τον υπερτροφοδοτούμενο V6 και τη μεγάλη περιεχόμενη γωνία των 120 μοιρών και απόδοση 830 ίππους.
Αυτό δεν σημαίνει πως η εταιρία εγκατέλειψε τα V12, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την 12 Cilindri, που δεν χρειάζεται συστάσεις. Ωστόσο οι μηχανικοί της εταιρείας τονίζουν πως το V6 σύνολο της F80 είναι πιο αποδοτικό. Σε ένα εσωτερικό, τεχνικό workshop που διεξήχθη στο Museo Enzo Ferrari, οι μηχανικοί και οι σχεδιαστές της εταιρίας ήταν απόλυτοι στη σύγκριση μεταξύ των δύο κινητήρων. Σύμφωνα με τον Matteo Turconi, επικεφαλής του τμήματος marketing της εταιρίας, η επιλογή μεταξύ των δύο τύπων κινητήρων για την F80 ήταν απλή υπόθεση, καθώς προτιμήσαμε την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, προερχόμενη από τα αγωνιστικά μοντέλα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το υπετροφοδοτούμενο V6 σε συνδυασμό με την υβριδική τεχνολογία πλεονεκτεί έναντι ενός ατμοσφαιρικού V12, καθώς είναι πιο συμπαγές, άρα επιτρέπει και το μικρότερο μεταξόνιο ενώ είναι και πιο ελαφρύ, παρόλη την ύπαρξη τούρμπο και υβριδικού συστήματος που εκτοξεύει την ειδική ισχύ στους 300 ίππους/λίτρο. Μπορεί ένα V6 μοτέρ να «δυσσαρεστεί» το παραδοσιακό κοινό της εταιρείας, αυτό όμως είχε συμβεί και στο παρελθόν, με τις F40 και 288 GTO που είχαν V8 μοτέρ, σε αντίθεση με τα κραταιά τότε 12κύλινδρα μοντέλα. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η εταιρία θα συνεχίσει να επενδύει στα θερμικά μοτέρ, είτε είναι V6, V8 ή V12, παρόλη την επερχόμενη… ηλεκτρική Ferrari.

