ΠΑΣΟΚ «prive»: Το κλειστό κλαμπ του Ανδρουλάκη, τα όργανα στην «κατάψυξη» και οι βουλευτές σε ρόλο… κούριερ!
Βράζουν τα στελέχη με το «λουκέτο» στα όργανα: Η παρέα του προέδρου αποφασίζει, η βάση απλώς εκτελεί και ο Τσίπρας καραδοκεί στη γωνία.
Στη Χαριλάου Τρικούπη μπορεί δημοσίως να προβάλλεται μια εικόνα τεχνητής ενότητας, πίσω από τις κλειστές πόρτες όμως, η δυσαρέσκεια για τον Νίκο Ανδρουλάκη φαίνεται να προσλαμβάνει πλέον εκρηκτικές διαστάσεις. Βουλευτές και κορυφαία στελέχη διαμαρτύρονται έντονα για το γεγονός ότι οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται αποκλειστικά από έναν στενό κύκλο συνεργατών και «έμπιστων» του προέδρου, την ώρα που τα θεσμικά όργανα του κόμματος παραμένουν ουσιαστικά εκτός παιχνιδιού και σε κατάσταση πλήρους αδράνειας.
Η Κεντρική Επιτροπή δεν συνεδριάζει επί μακρόν, η Κοινοβουλευτική Ομάδα έχει πάψει να λειτουργεί ως χώρος ουσιαστικής πολιτικής ζύμωσης και το Πολιτικό Συμβούλιο έχει υποβαθμιστεί πλήρως, χάνοντας τον ρόλο που θα περίμεναν τα στελέχη πρώτης γραμμής.
Αυτή η εσωκομματική στεγανοποίηση δημιουργεί ένα αίσθημα αποκλεισμού, καθώς πολλοί θεωρούν ότι η παράλυση των οργάνων επιδιώκεται σκόπιμα, ώστε να μην ακούγεται καμία διαφωνία που θα μπορούσε να «ενοχλήσει» την ηγεσία.
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στο εσωκομματικό πεδίο. Την ίδια στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να ανακτήσει πρωτοβουλίες και να διεκδικήσει ζωτικό χώρο στην αντιπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να στερείται συντονισμού και καθαρής στρατηγικής κατεύθυνσης.
Αν οι βουλευτές υποβαθμίζονται σε απλούς «ταχυδρόμους» που καλούνται απλώς να υπερασπίζονται ειλημμένες αποφάσεις άλλων, η πολιτική συσπείρωση και η εκλογική δυναμική του κινήματος δύσκολα θα επιτευχθούν μόνο με επικοινωνιακά συνθήματα και γενικόλογες διακηρύξεις. Η ανάγκη για δημοκρατική λειτουργία και συμμετοχικό σχεδιασμό είναι πλέον επιτακτική, αν το κόμμα θέλει να αποφύγει την εσωστρέφεια.
